Anders dan in de films

De dagen van forensisch arts Philippe Boxho zijn nooit hetzelfde. Zijn dagelijkse praktijk bestaat uit doden die soms nog niet helemaal gestorven zijn, verdwenen lichamen en verbazingwekkende zelfmoorden. De menselijke fantasie is ongekend als het gaat om sterven, doden of het laten verdwijnen van een lijk.

Wat gebeurt er met lichamen na de dood? Waar let je op als je een lichaam onderzoekt? In meer dan dertig verhalen vertelt Boxho over zijn werk en de bijzondere zaken waaraan hij heeft gewerkt. Niets is verzonnen, en dat hoeft ook niet, want de werkelijkheid is al erg genoeg. Na het lezen van dit boek kijk je nooit meer op dezelfde manier naar een varken of naar een haardvuur. Boxho nodigt je uit om te lachen om de dood, voordat de dood naar ons glimlacht.

Ik heb altijd al interesse gehad in de dood, helaas zou ik een job als deze niet kunnen doen. Op tv ziet het er allemaal zo makkelijk uit om aan de hand van lichamelijk DNA en bewijzen iemand aan te duiden als dader of de doodsoorzaak te achterhalen. Via dit boek leer je dat dit anders is in de realiteit. Philippe bespreekt redelijk veel verschillende cases die hij tegenkwam in zijn carrière en licht ook toe hoe hij iets aanpakte. In lekentaal legt hij bijvoorbeeld uit hoe ze het verschil zien tussen een wonde aangebracht voor het overlijden of nadien.

Het boek leest heel vlot en wekt interesse zodat je het snel verder wil lezen. Soms vond ik wel dat hij snel van de hak op de tak sprong om dan daarna weer verder te gaan met het verhaal dat hij mee bezig was. Maar dit omschrijft misschien wie hij is als persoon & hoe chaotisch het eraan toe kan gaan.