Een klassieker van Amélie Nothomb

Ruim 20 jaar geleden schreef Amélie Nothomb 'Antichrista'. In het boek ontmoet de schuchtere, onervaren Blanche aan de Brusselse universiteit de zelfzekere, stralende Christa.

Christa woont in de Oostkantons, heeft het naar eigen zeggen financieel moeilijk en pendelt elke dag naar Brussel. Blanche daarentegen woont op vijf minuten stappen van de universiteit. Ze is enig kind en lijkt haast onzichtbaar voor de buitenwereld. Christa merkt haar echter op en palmt haar en daaropvolgend haar ouders volledig in.

Waar Blanche eerst euforisch is (ze heeft voor het eerst een vriendin) slaat die vreugde snel om in afgrijzen en angst voor de dominante Christa. Christa wekt medelijden en bewondering op bij de ouders van Blanche en verblijft na korte tijd door de week telkens in hun huis, dit om het dagelijkse urenlange pendelen te vermijden. Zij en Blanche slapen dan samen in de meisjeskamer van Blanche. Die verliest zo haar eigen plek. Christa dringt steeds verder door in de privacy van Blanche en pest en vernedert haar uiteindelijk waar en wanneer dat maar kan. Blanche beseft dat Christa eigenlijk een 'Antichrista' is en neemt het initiatief om uit te zoeken wat er waar is van al haar verhalen.

Amélie Nothomb beschrijft weergaloos het ongemak, de kwetsbaarheid en gemengde gevoelens van de ongelukkige Blanche. Als lezer blijf je niet gespaard. De gruwel die Blanche ondergaat, kruipt onder je eigen huid. Die kracht van Nothomb, haar spitsvondige taal en humor maken 'Antichrista' tot een onvergetelijke roman.