Terug een pareltje van Cognetti
De boeken van Paolo Cognetti zorgen bij mij steeds voor warmte en de nood om me in de zetel te ploffen en te lezen. Je wordt onmiddellijk meegesleept naar de Alpen, precies of je midden in het verhaal zit en als randfiguur meehobbelt langs de zijlijn.
Terug genoten van zijn kenmerkende schrijfstijl, de norse, rauwe karakters. Vechtend met zichzelf en met de wereld rond zich. Maar toch kan je alleen maar meeleven met hen.
Hoe Cognetti het doet, ik weet het niet, maar ik blijf het graag lezen. Ondanks dezelfde achtergrond, dezelfde thematiek. Hij blijft me verbazen.
Een Cognetti die wegblijft uit Turijn en de Alpen zou ook niet lukken.
Voor mensen die houden van zijn schrijfstijl: lees ook dit boek.
Het is prachtig. Hoewel 'de acht bergen' nog steeds eenzaam aan de top van zijn repertoire staat.
Synopsis
Een 40-jarige pas gescheiden schrijver ontvlucht Milaan en gaat in het hooggebergte op zoek naar zichzelf.