Zoektocht naar een gedicht dat slechts één keer ,honderd jaar geleden, voorgelezen is

Wat we kunnen weten

Ian Mc Ewan

Zoektocht naar een gedicht dat slechts één keer ,honderd jaar geleden, voorgelezen is

De achterflaptekst intrigeert. Tom Metcalfe is gefascineerd door een onwaarschijnlijk mooi gedicht ‘Lauwerkrans voor Vivien’ van Francis Blundy. Dat gedicht, als sonettenkrans opgebouwd, was een geschenk voor de vierenvijftigste verjaardag van zijn vrouw Vivien. Het werd die avond in 2014 door de auteur zelf aan zijn vrouw en enkele vrienden voorgelezen. Sindsdien is het spoorloos.

Nu, in 2119, op het moment dat Tom verder zoekt is het gedicht dus al meer dan honderd jaar niet gevonden. ‘Lauwerkrans voor Vivien’ heeft vele onderzoekers bezig gehouden. Maar bij gebrek aan tekst, kunnen ze alleen discussiëren over wat ze vermoeden dat er in staat.

Tom laat het onderwerp niet los. Hij kan in de bibliotheek Botleian Snowdonia het archief van Blundy nakijken. Daar zit ook het archief van Vivien tussen. Zo kan Tom reconstrueren hoe het voorlezen van dat bijzondere gedicht ontstaan is, wie erbij was, maar ook hoe Vivien bij Bundy terecht is gekomen. Zo hoopt hij eindelijk een hint te vinden naar de plaats waar ‘Lauwerkrans voor Vivien’ terecht is gekomen. Het is nooit gepubliceerd, het was alleen voor haar. Dus…waar heeft zij het verborgen? Of heeft ze het toch aan iemand anders gegeven?

Tom kan maar één plaats bedenken waar zij het zou bewaard hebben: het hoger deel van Engeland dat niet onder water staat.

Want ‘Wat we kunnen weten’ gaat niet alleen over de zoektocht van het gedicht, het is ook het relaas van de grote veranderingen die tussen het voorlezen van het gedicht en de zoektocht van Tom de wereld volledig omgegooid hebben. Niet alleen zijn hele stukken van Engeland onder water verdwenen, weg gevaagd, ook veel kennis en kunde is, samen met de miljoenen doden wereldwijd verdwenen.

Blundy geloofde niets van alle verhalen over klimaatveranderingen, maar sommigen denken dat in zijn gedicht net de schoonheid van de natuur een belangrijke plaats inneemt.

Vinden Tom en zijn vriendin Rose, ook een onderzoekster, samen het gedicht? Daarvoor moet je alles lezen. Ook het tweede deel, want daar komt Vivien aan het woord, in haar vele dagboeken.

Waarom je dit boek zou moeten lezen?

Om de vele thema’s , niet alleen over de klimaatsverandering en oorlogen en hun gevolgen, maar ook over de zin van het leven, liefde, bedrog, het belang van literatuur, schuldgevoel en schaamte, bewondering, inzicht. Hoe kleine gebeurtenissen, ontmoetingen, gedachten je als mens een andere richting laten uit gaan.….
Dat knap beschrijven is de sterkte van de auteur.
Wat me te lang leek zijn de beschrijvingen over vele andere auteurs, zelfs hun liefdesleven, drankproblemen enz. Dat kon korter.

Een boek om later over na te denken. Hoe zal de aarde eruit zien over honderd jaar? Hoe zal de mens daarop reageren? En hoe kan een gedicht dat slechts een kleine groep mensen heeft gehoord, zo lang overleven? Is literatuur zo sterk? Komt het door de unieke structuur van het gedicht? Of door de persoon en de reputatie van Bundy?

Lieve Hoet