Nu het boek, op 15 maart het interview met de auteur!

'De wonderen' was wat ik noem een eerder 'taaie' leeservaring, zeker wat de eerste helft van het boek betreft. Daarin wordt bij monde van Amandine een beeld geschetst van het eind 19de-eeuwse bankiersmilieu waarin ze opgroeit. Het is de bourgeoisie ten top: badend in de luxe, vol schone schijn en eigendunk, maar behoorlijk liefdeloos. Je loopt er maar best in de pas. Doe je dat niet, dan maak je de familie algauw ten schande en loop je tegen de lamp. Dat overkomt de excentrieke tante Bella, die alles kent van kruiden en houdt van spiritistische séances. Ook Amandines frivole tweelingbroer Ambrose loopt er, samen met zijn vrienden, de kantjes van af. Het is een wereld van dubbele standaarden ook: de mannen op hun troon van vrijheid, de vrouwen onderdanig in een keurslijf. Een wereld ook die niet houdt van verandering, tenzij die hun belangen dient. Temidden van wat haar door haar ouders en later ook haar echtgenoot wordt opgelegd probeert Amandine, die in tante Bellla haar echte moeder ziet en ook 'de gave' heeft, zich staande te houden.
Het tweede deel vond ik boeiender en ook spannender. Amandine moet zich nu ook positioneren tegenover het geldgewin en de bijhorende wreedheden in Vrijstaat Congo, waar de bankiers een centrale rol in spelen. Ze staat ook voor een een strijd met haar religieuze moeder, die overal haar tentakels in wil planten - zelfs in de ziel van haar kleinzoon Louis. Ook de Eerste Wereldoorlog komt even oude hoek piepen.
Voor wie uit is op een leuke onderzoeksopdracht: op vele plaatsen in het boek is er sprake van 'wonderen'.
Benieuwd wat Jeroen Olyslaegers over deze roman zelf te vertellen heeft!