Hemel en aarde

Samantha Harvey beschrijft één dag uit het leven aan boord van het International Space Station dat zich vierhonderd kilometer boven het aardoppervlak bevindt. In vierentwintig uur tijd gaat de ISS zestien keer rond de aarde aan een snelheid van 28000 kilometer per uur. Zestien omlopen per dag; telkens opnieuw.

De bemanning bestaat uit zes mensen uit verschillende continenten: twee mannen uit Rusland, een Amerikaan, een Japanse vrouw, een Britse vrouw en een Italiaan. Het zijn verschillende persoonlijkheden, maar toch vormen ze een ‘eenheid’. Ze voelen zich verbonden met elkaar, ze overstijgen de gevoeligheden en conflicten die een vreedzaam samenleven op aarde vaak in de weg staan, ze zorgen heel goed voor elkaar, ze koesteren dezelfde (kinder)droom over 'werken in de ruimte’,…

Gaandeweg lees je hun persoonlijke drijfveren en motivaties om astronaut/kosmonaut te worden. Je ontdekt kleine en grote verhalen uit hun ‘gewone’ leven op aarde. Daarnaast volg je hun dagelijkse bezigheden in het ruimtestation: ochtendtraining om het lichaam op peil te houden, wetenschappelijke experimenten uitvoeren, ruimtewandelingen, ruimtepuin verwijderen, herstellingen aan het ruimtestation uitvoeren, eten, slapen,…

Het zou een saai verhaal over zich herhalende activiteiten kunnen worden, maar Harvey voegt doorheen het boek een extra dimensie toe. Ze neemt ons mee in de denkwereld van de bemanning en laat hen onderling en individueel reflecteren en filosoferen over onze aarde. In poëtische taal beschrijft de auteur hun liefde voor de planeet en haar bewoners, de dankbaarheid voor onze aarde, de bewondering voor de kracht en de schoonheid van onze wereldbol,… De aarde is voor hen als een geliefde, als een moeder die voor haar kinderen zorgt, ze is ‘volmaakt’,… Haar schoonheid, haar puurheid, haar kwetsbaarheid,… is fenomenaal. Ze zien onze aarde op een heel nieuwe en andere manier. Reflecties om te lezen en te herlezen.

De crew beseft dat de ontdekking van de ruimte pas in haar kinderschoenen staat. Er valt nog ontzettend veel te ontdekken, te exploreren. De ontdekkingstocht van de immense ruimte -die onherbergzame oneindige plek- is net begonnen. Gedachten waar we veel te weinig bij stil staan.

Samantha Harvey kreeg in 2024 zeer terecht de Booker Prize voor haar boek ‘In Orbit’. Kitty Pouwels zorgde voor een perfecte vertaling. Terwijl je het boek leest (en herleest) kijk je misschien naar de livebeelden vanuit het ISS, of speur je de nachtelijke hemel af naar het bewegend lichtstipje van de ISS. De sites van NASA en ESA (en van Frank Deboosere) helpen je op weg. Mocht je onderwijs geven aan kinderen of jongeren, vind je op deze sites een schat aan informatie om broodnodige kennis hierover door te geven. ;-)

Doen én (her)lezen.