kleurrijk kookboek
Wat ooit begon met een foodtruck, groeide uit tot een heuse restaurantketen. ‘Mission Masala’ kan je vinden in Gent, Antwerpen en Brussel. Pavan Bajwa opende samen met haar man Tim deze restaurants. Hun andere restaurant, ‘Bombay BBQ’, in Brussel, won bovendien de prestigieuze Gault&Millau HIP Award. Ook zijn er plannen om in de toekomst in Nederland restaurants te openen.
Pavan Bajwa heeft met deze keten een nieuw concept ontworpen voor Indische restaurants, dat zeer vernieuwend is. Als ik naar de menukaarten kijk van de restaurants spreken mij deze echter niet onmiddellijk aan, de gerechten zijn allemaal modern en ‘te’ fusion. Voor mij zijn taco’s Mexicaans, en Momo’s Nepalees. Pavan Bajwa gaf een masterclass tijdens de ‘Celebrity Master Chef’ in 2023, één van mijn favoriete kookprogramma’s. Dus mijn nieuwsgierigheid naar haar kookboek Mission Masala eat India werd dan gewekt. Haar man Tim kennen we allemaal van Barrio Cantina, ‘het’ foodtruck festival van België en dat op verschillende locaties, waarvan hij medeoprichter is. In de restaurants zijn de cocktails van zijn hand.
Het boek begint met een korte inleiding, waarbij er onmiddellijk een verklaring komt voor de fusion keuken. Pavlan groeide op in het Verenigd Koninkrijk, waarbij haar moeder het beste uit de twee werelden op tafel toverde in haar keuken. Haar vader hield van het pittige Indiase eten en de kinderen wilden liever het Westerse. In hun restaurants willen ze dan ook de Indiase keuken brengen maar met een eigen Belgische twist.
Hierna komen enkele uiterst interessante pagina’s: de basisingrediënten worden weergegeven met een kleurrijke foto en enkele adresjes in België en Nederland waar je deze kan vinden. Dit vind ik onmiddellijk een groot pluspunt aan dit boek. Sommige exotische basisbestanddelen kennen we namelijk helemaal niet, en het is dan wel heel handig om deze visueel te kunnen voorstellen. Zo weet je naar wat je op zoek bent in de Aziatische winkel.
Hierna wordt het boek opgedeeld in: sauzen en chutneys, ontbijt, snacks, curry club, Bombay BBQ, desserts, cocktail & coolers.
De pagina’s zijn ontzettend kleurrijk: oranje, fluo geel, roze, oranje, etc… dit deed me onmiddellijk denken aan India. Een land waar de kleurenpracht kenmerkend is. Ook de verschillende lettertypes zijn gebaseerd op India. Hierdoor is het een zeer uitnodigend boek: het straalt één en al India uit. Bij elk recept staan bovendien telkens een bijhorende foto en enkele extra tips.
De recepten zijn zowel traditioneel zoals chaat, koriander chutney, Gulab jamun,… als fusion zoals Keema sloppy joe, kerala beef taco’s, … .
Bij fusion moet je altijd goed opletten zodat je de juiste smaken met elkaar combineert, dat deze samen toch lekker zijn en aan sommige klassiekers kom je best niet tenzij je heel zeker bent van je zaak. Persoonlijk ben ik dan ook geen grote fan van fusion of het steken van klassiekers in een modern jasje. Maar dat is niet mijn grootste haperpuntje… . Dit is namelijk de ingrediëntenlijst. Als je in het boek bladert, en zeker na de eerste pagina’s waar de veel gebruikte ingrediënten visueel voorgesteld worden, denk je dat deze zeer accuraat zou zijn. Maar ik merkte op dat er vaak gebruik gemaakt wordt van klaargemaakte producten die je ook perfect zelf kan maken zoals de gember- en knoflookpasta. Mijn Pakistaanse en Indiase vrienden hebben mij namelijk ooit geleerd deze niet te gebruiken, dit zou iets zijn dat wij snel eens even in de Westerse keuken zouden gebruiken wanneer we Aziatisch koken. Maar wanneer we echt traditioneel willen doen, maken we die gewoon zelf. Gezien ik de recepten moest uittesten voor deze recensie heb ik me aan de weergegeven ingrediëntenlijst gehouden, en ik vond de smaak van de potjes gemberpaste of knoflookpasta ook minder lekker dan wanneer ik ze zelf maak.
Voor deze recensie maakte ik onder andere de ‘curry met kip en pinda’ , waarbij gebruikgemaakt wordt van pindakaas, terwijl ik anders verse pinda’s gebruik. Ook hier weer vond ik de smaak wat tegenvallen. Je kon zo proeven dat het niet met verse ingrediënten was gemaakt. Het is inderdaad iets sneller om pindakaas te gebruiken dan pinda’s, maar het boet in in smaak.
Mission Masala eat India lijkt het op het eerste zicht allemaal te hebben: een ontzettend mooie lay-out, en als je erdoorheen bladert is het precies een volledig werk, waar zelfs de veelvoorkomende ingrediënten voorgesteld worden met een foto. Maar als je dan zelf aan de slag gaat om de recepten te maken dan blijkt er veel gemaakt te worden met kant-en-klare ingrediënten, die je makkelijk kan vervangen door verse. 2.5 ster.
