Rubberboot
Een klein boekje met grootse inhoud. De cover is eenvoudig maar zegt al zoveel. Een bootje midden in de zee. Het lot van veel vluchtelingen. Het boek is dan ook gebaseerd op de tragedie die zich voordeed in 2021 in Engelse wateren met de grens van de Franse wateren. Toen kwamen 27 migranten om het leven door verdrinkingsdood.
In het boek onderzoekt een kustwachtmedewerker haar geweten. Was zij medeplichtig of kan ze het afschuiven op de structuren en wetten. Deed zij enkel haar job? Wat doet een noodoproep, noodkreet met je als het de zoveelste in een rij is. Als het dagelijkse kost wordt.
Een boekje dat in je kleren kruipt en je niet meer loslaat. Een boekje dat je leest en herleest. Als lezer word je uitgedaagd om mee te denken over de schuldvraag, medeplichtigheid, moraliteit. Want kunnen we mensenlevens laten afhangen van watergrenzen? Kunnen we wegkijken onder het mom 'niet onze verantwoordelijkheid'?
Wanneer ontmenselijk je mensen voor je eigen mentale welzijn en geweten? Wanneer kan zelfs menselijk leed routine worden?
Allemaal vragen die je als lezer kan stellen bij het lezen van dit boekje. Het geeft geen antwoorden, maar roept op tot reflectie. Het is geen makkelijke lectuur, maar wel uiterst nodig. Het wijst niet met de vinger, maar roept op tot reflectie.
Het boekje deed mij denken aan twee andere boeken die ik las namelijk 'Een klein detail' van Adania Shibli 'Mannen in de zon' van Ghassan Kanafani. Twee boekjes waar je ook als lezer wordt opgeroepen tot reflectie .En waar morele grenzen en de schuldvraag aanbod komen. Wanneer je Rubberboot kan appreciëren zijn dat dus zeker twee andere titels die het lezen waard zijn.