Romandebuut met klasse!

Deze roman gaat over Echo, een meisje van 14 én een jonge vrouw. Beide verhalen worden afwisselend verteld en dit werkt wonderwel goed samen, het is verrijkend voor het ganse verhaal.

Als Echo 14 is, woont ze nog met haar moeder in het "uitstervende" dorp Doel. Hun band is erg moeilijk, moeder wil niet weg uit het dorp en Echo loopt vaak verloren. En toch gaat het over moederliefde. Een vader(figuur) is niet in beeld.

Wanneer ze een jonge vrouw is, vinden we Echo terug in een zelfgemaakte boomhut, als activiste ter bescherming van een bos dat gekapt dreigt te worden. Dit doet ze uit grote liefde voor de natuur en specifiek voor bomen. Heel mooi is hierbij de warmte die ze vindt in de plaatselijke bibliotheek.

Dit is een roman over verdwijnen, geschreven in een rijke taal (de schrijster is ook dichteres) met een speciale structuur. Over trauma en ook over veerkracht. De stukken over Echo's jeugd zijn vrij rauw en ontstellend bij momenten maar ze maken duidelijk hoe haar leven gevormd werd tot wie ze nu is.

Voor mij een erg sterke roman, die mij ongetwijfeld zal bijblijven. Aanrader!