Om te koesteren!
Zoals zovelen enorm uitgekeken naar dit boek, en het stelde absoluut niet teleur. Wat een schrijfstijl, wat een verhaal. Je leest dit boek in één ruk uit, en da's jammer, want je zou het willen blijven lezen. Qua schrijfstijl leunt dit aan bij het beste van Erwin Mortier, qua intensiteit bij Ish Ait Hamoud, qua beleving kan niemand dit beter dan Lara Taveirne. Het verhaal vertelt de geschiedenis van haar gezin en haar broer Wolf, en de rauwe realiteit schuurt en laat je nadenken - over je eigen jeugd, de fouten van de maatschappij en het hulpeloze van het ouder zijn. Maar zo mooi verwoord, zo mooi geschreven dat ook dat allemaal gewoon mooi is. Ik had hem graag gekend, Wolf. En ik denk dat dat de bedoeling was. Merci Lara, voor dit prachtige boek.
Synopsis
Persoonlijk verhaal van de schrijfster die tien jaar na het overlijden van haar broer zijn dagboek openslaat en terugblikt op hun jeugd.