Out of the box

Als je in een vergadering of brainstormsessie nood hebt aan iemand die helemaal out-of-the-box denkt en toch met iets relevant op de proppen komt, dan moet je Etgar Keret uitnodigen. De man doceert creatief schrijven aan de Ben-Gurion Universiteit van de Negev in Israël en publiceerde al verschillende verhalenbundels. Ik tipte hier eerder al mijn favoriete bundel “Mijn konijn van vaderskant”, maar die krijgt nu toch te duchten concurrentie van zijn nieuwste, “Autocorrectie”. Het recept is hetzelfde: korte verhalen die bizarre wendingen nemen, vaak humoristisch en absurd, maar uiteindelijk quasi altijd diepgaand filosofisch en/of maatschappijkritisch.

Veel verhalen uit “Autocorrectie” spelen zich af in een wereld die gedomineerd wordt door technologie. Het laatste verhaal uit de bundel, IJsbeer, begint als volgt:

Tegen het eind van de eenentwintigste eeuw begonnen de technologieën hun belangstelling voor ons te verliezen. Eerst stelde het heel weinig voor en viel het nauwelijks op. Eenvoudige vragen die werden gesteld aan Sigmund, de populairste zoekmachine in die periode, kregen eigenaardige en soms zelfs pesterige antwoorden: een jongeman uit Stuttgart die wilde weten waar hij voor weinig geld designschoenen kon kopen, kreeg te horen dat hij beter op blote voeten kon lopen; op de vraag van een bejaarde vrouw uit Wisconsin wanneer Independence Day gevierd moest worden, volgde een wijsneuzig antwoord als ‘op de dag dat u zich het meest vrij voelt’, en een student aan de Universiteit van Shanghai die via kunstmatige intelligentie wilde achterhalen wat het beste antidepressivum ter wereld was, werd de chemische formule van blauwzuur toegestuurd.

Ikzelf voel me het meest vrij als ik op blote voeten in mijn tuin loop, het is voor mij het allerbeste antidepressivum ter wereld. Dat is misschien ook de reden waarom ik zo fan ben van Etgar Keret. En ik ben zeker niet alleen. Volgens The New York Times is Etgar Keret een genie. Salman Rushdie kent niemand die verhalen schrijft zoals Etgar Keret: “Briljant”, maar de treffendste omschrijving vind ik nog die van Paulien Cornelisse op de backcover: “Een verhaal van Keret is als zo’n droom waarin je huis ineens extra kamers blijkt te hebben.”

Etgar Keret trekt je wereld open, doet je anders kijken, laat je lachen en zet je aan het denken. “Autocorrectie” is een aanrader.