Een aanbevolen revaliderende schelmenroman

In de winterse revalidatie- leesstoel (1)

In het vooruitzicht van een lange revalidatie na een knieoperatie in januari, haalde ik vooraf een stapel boeken in de bib. Goed voor twee weken, dacht ik, zeer overmoedig weet ik nu.

Daar, in mijn winterse leesstoel, voelde het alsof ook mijn concentratie onder het mes gegaan was…

Na enkele hoofdstukken legde ik enkele beloftevolle boeken met spijt opzij, voor betere tijden:

De wonderen van Jeroen Olyslaegers; Rozeke van Guillaume Van der Stighelen; Blindelings van Kris Van Steenberge’.

‘Lees iets totaal ontspannend, en grappig’ raadde begripvolle vriendin en fervente lezer Anne aan.Bijvoorbeeld: De boer, de vrouw en de brandewijn van Jonas Jonasson.

Ik zuchtte: 382 blz…Maar de auteur had me al eerder bekoord met de bestseller De honderdjarige man die uit het raam klom en verdween.

Dus, met de zielige knie voor me uitgestrekt, met een leesplank als steun voor het lijvige boek, en na de inleiding aan ‘de lieve lezer’ en het eerste hoofdstuk, was ik vertrokken.

Het verhaal speelt zich af in het verarmde Zweden van 1852-1853.

Algot Olsson is de intelligente zoon van een geruïneerde varkensboer. Hij neemt het op tegen de egoïstische graaf Bielkegren, die zelf door duistere watertjes zwemt en thuis afrekent met een hebberige vrouw en dochter en een onbekwame zoon. De dubieuze graaf zet vader Olssen op een slinkse manier uit zijn boerderij en zorgt ervoor dat ook zoon Algot geruïneerd wordt.

Maar de slimme schelm Algot laat zich niet kennen. Hij vertrekt en komt van de ene absurde, gekke situatie in de andere terecht; hij sluit een akkoord met een Duitse boekbinder en zijn bijdehante dochter, gooit zich op het illegaal stoken van brandenwijn tot ‘ het welzijn van het Zweedse volk’ en is alle instanties te slim af.

Deze kleurrijke, ontspannende schelmenroman liet me weer genieten en lachen. En geloven dat mijn geest niet onder het mes ging.

In boekenvriendschap, Jet