Bloedstollende moorden in Edinburgh
Nadat ik Helen Fields in levende lijve mocht aanhoren in ons eigen Brugge 2024, ben ik in de ban. Hoe een vreedzame knappe vrouw, deze gruwelijke feiten kan neerschrijven vanuit een haast psychopatische fantasie, is blijven hangen.
In deze pageturner zijn Connie Woolwine en brigadier Lively terug, ( love them) en met Edinburgh als crimescene (mijn liefde voor Schotland ) ben ik onverstoord beginnen lezen. Soms t gevoel dat ik zelf even een blik achter me kijk, niet naar wat er is blijven liggen van dagelijkse taken, door mijn onverstoorbare leeshonger, maar omdat ik gewoon in het verhaal verankerd was.Geen moordwapen, geen sporen, geen getuigen, geen terugkerende methode, enkel moorden.
Een uitdaging voor de speurders, een uitdaging voor de lezer.
En ik, ik heb ervan genoten…
