Een boek met neveneffecten

Van bij het begin van dit boek ben je bezorgd om Rensing, een slagerszoon uit een dorp in Groningen. Van kindsbeen af raakt hij door het slagersambacht geobsedeerd. In de slagerij van zijn vader leert hij alles over de stiel. Meer zelfs: hij is een talent in het correct keuren van dieren, in het versnijden van het vlees. Dat hij over een bijzondere stielkennis beschikt, bewijst hij in de Slagersvakschool.

Maar een dorpsslagerij runnen, betekent dat je met klanten om kan gaan, dat je economisch denkt, dat je je in het dorpsleven integreert,… Dat lukt Rensing niet. Als hij de slagerij van zijn vader overneemt, wil hij zijn eigen grootse, onmogelijke dromen koste wat kost realiseren. Zijn vrouw Jacomine ondersteunt aanvankelijk zijn plannen, maar telkens loopt het mis. Hij vermijdt mensen, hij houdt halsstarrig vast aan zijn eigen ideeën, hij luistert niet naar goede raad,… Rensing is en blijft een eenzaat. Als er een supermarkt in de buurt komt waar goedkoop (en minderwaardig) vlees verkocht wordt, gaan de zaken steeds slechter.

Als lezer word je meegezogen in de ziekelijk maniakale denkwereld van Rensing. Je weet niet wat je leest! Maar het is écht wat het is. Voortdurend wil je hem behoeden voor de verkeerde keuzes die hij maakt. De tegenslagen en wantoestanden stapelen zich op. Je ziet het fout lopen. Je houdt je adem in. Je denkt dat het tij misschien nog kan keren. Maar dat doet het niet.

Het verhaal van Rensing kent een dramatisch einde. Niet voor gevoelige lezers. Sarkar vond de juiste taalwendingen voor dit pathetisch slot. Heel knap.

Neveneffect:

De volgende keer dat je een slagerij binnenstapt, ben je zéér kieskeurig. Ik heb je verwittigd. ;-)