niet zijn beste

Post Mortem is alweer het derde misdaadverhaal met Hans Rekke en Micaela Vargas als speurdersduo. Eerder verschenen Obscuritas en Memoria uit de geraffineerde pen van David Lagercrantz.

Hans Rekke en Micaela zijn bijzondere speurders. Hij is professor en werkt soms voor de politie waar hij beducht is voor zijn ondervragingstechnieken. Zij werkt voor de straatpolitie, maar is uiterst intelligent. Dit derde deel begint waar het tweede eindigde. Hoewel je de boeken van deze serie als stand alones kan lezen zou ik dit niet echt aanraden.

Post Mortem is een complexe thriller waar niets is wat het lijkt. Rekke en Vargas worden gevraagd om een zaak uit de jaren tachtig te herbekijken. Het gaat om een onopgeloste moord op een jonge Baskische vrouw die op een gruwelijke wijze mishandeld werd. Ze ontdekken al snel een link met identieke misdaden in Denemarken en Finland. Het is duidelijk dat het om een seriemoordenaar gaat. Terwijl ze de waarheid ontrafelen, stuiten ze op machtige tegenstanders en raakt Rekke persoonlijk verstrikt in een gevaarlijk web van geheimen uit zijn eigen verleden.

Het knappe aan deze serie is dat Lagercrantz steeds dieper en dieper ingaat op de psyche van zijn hoofdpersonages Vargas en Rekke. Hun complexe karakter wordt verder uitgespit in een nogal complex en chaotisch web. Wat de personages levensecht maakt. Het echte leven is ook eenmaal zo eenvoudig niet. Je wil ook steeds meer over hen weten, waardoor je geboeid blijft verder lezen.

Doch is Post Mortem voor mij het minste deel van deze serie. Waarschijnlijk omdat ik het plot redelijk voorspellend vond. Redelijk snel had ik al door hoe de vork in de steel zou zitten. Hierdoor miste ik ook enige spanning die normaal aanwezig is tijdens het lezen van een misdaadroman. Maar de dynamiek tussen Regge en Vargas maakte veel goed. Ook de nevenpersonages worden goed uitgewerkt. Door de uitmuntende schrijfwijze van Lagercrantz kan je als lezer de psyche van de personages goed begrijpen.

Het verhaal is geschreven in dezelfde stijl als de voorgaande boeken. De korte duidelijke zinnen, brengen evenwicht in een complex verhaal. Dit lijkt de perfecte thriller, ware het niet van het voorspelbare karakter van het eindplot. Ik scoor dit boek dan ook een 3.5 sterren.