Leven en sterven in een wereld van boeken

‘Voor altijd geleden’, het debuut van Stephan De Winter ,is een verhaal waar je stilletjes aan moet beginnen. Een wat vreemde omgeving, veel vragen. Waar gaat dit naartoe? Geleidelijk leer je de personages kennen en ontdek je wat ze voor elkaar betekenen.
De eenzelvige Tristan komt door een list van Jelle en Thomas tegenover het meisje Emma te staan in de Zandbergen. Hij kent haar vaag en is geïntrigeerd door dit meisje dat op de speelplaats voortdurend in haar boeken vlucht.

Om haar helemaal over de streep te halen kerft Tristan zijn naam in de bast van een grote treurwilg. Het is daar dat hij later haar as uitstrooit. Want Emma sterft jong. Veel te jong.

Tristan geraakt niet over haar dood heen. De auteur heeft, met Tristan als verteller, het hele rouwproces beschreven. Niet rauw, sec, maar helemaal zoals Emma in haar wereld van boeken zat. Vol fantasie, beelden en muziek, verwarrend soms, maar vol emotie.

Het zijn hun vrienden Jelle, Thomas en Levi, die Tristan naar de Zandbergen leiden. Die plaats is ondertussen een ‘rampgebied’ geworden. Ze geraken er niet gemakkelijk in of uit. Net zoals Tristan niet uit zijn verdriet geraakt. Tot hij Emma’s wereld helemaal begrijpt en aanvaardt.

Dit boek gaat over vriendschap, de verwerking van een immens verlies, over verhalen en muziek, een plek ‘De Zandbergen’ met een eigen betekenis, maar vooral over de diepe liefde van Tristan voor Emma.

‘Voor altijd geleden’ is misschien geen vrolijk boek, wel een verhaal met vele lagen, waar je later nog aan terug zal denken.

Lieve Hoet