aangrijpend verhaal
Eerder dit jaar verscheen een heruitgave van Al het moois dat we delen van Ish Ait Hamou. In Nederland is hij vooral bekend als choreograaf en jurylid van So You Think You Can Dance en Dance around the World met Jan Kooijman. Maar in Vlaanderen wordt hij ook geprezen voor zijn literaire werk.
Heel recent kreeg hij een eredoctoraat van de Rijksuniversiteit van Gent omdat hij erin slaagt ‘moeilijke thema’s bespreekbaar te maken, zaken in beweging te zetten en geesten te laten rijpen.’, aldus rector Rik Van de Walle. In de literaire wereld wordt dan ook reikhalzend uitgekeken naar zijn nieuwste werk Wachten op Noah.
De twaalfjarige Noah is een bijzondere jongen. Iedereen die hem kent sluit hem in zijn of haar hart. Hij is warm, opgewekt en geniet van het leven. Hij brengt licht in het harde dagelijkse bestaan van zijn omgeving.
De jongen brengt zijn dagen door op het strand met Fatima die voor hem zorgt. Wanneer de jongen niet verschijnt op de plek waar ze dagelijks afspreken, begint ze zich zorgen te maken. Er ontstaat paniek en iedereen gaat op zoek naar hem, terwijl Fatima blijft wachten op hem. Zullen ze Noah terugvinden en terug thuis brengen?
‘Voor elk kind dat de dood met zich meeneemt, nodigt hij vier andere zielen uit om mee te komen: de moeder, de vader en twee geliefden.‘
Wachten op Noah is een fijn boekje, dat met heel veel liefde en zorg geschreven is. Het verhaal is eenvoudig, net als de schrijfstijl en toch weet Ish weer te verrassen met zijn zachte, scherpe pen. Een bijzondere combinatie: zacht en scherp, het lijken wel twee contrasterende eigenschappen. Maar de auteur weet op een zachte, subtiele manier scherpe, moeilijke thema’s uit onze maatschappij op een krachtige manier aan de kaak te stellen. Het verhaal lijkt eenvoudig: een vrouw die wacht op het kind dat ze opvoedde, maar er zitten zoveel verschillende lagen onder verscholen.
Volgens de auteur zijn de kernthema’s: verlies, familie, vriendschap en het mysterie van het leven. Maar het verhaal gaat veel verder en dieper dan dit. In een wereld waar we steeds meer ‘ieder op zich’ leven zorgt de twaalfjarige Noah voor verbinding. Hij brengt mensen samen en zorgt ervoor dat ze terug wat licht krijgen in hun leven. Zelfs wanneer hij er niet meer is, brengt hij nog steeds de hele gemeenschap samen. Verbinding en verlies zijn beide dan ook belangrijke onderwerpen van Wachten op Noah.
Maar er worden nog veel meer onderwerpen aangesneden die uiterst actueel zijn de dag van vandaag. Zo is er Ibou, een vluchteling uit Senegal die het ontzettend moeilijk heeft om te overleven in Marokko. Hij is zijn land ontvlucht om zijn gezin een beter leven te kunnen bieden, maar wordt uiteindelijk uitgebuit en vernederd. Door hem een deel van het verhaal te laten vertellen krijgen we als lezer een inkijk in de harde wereld van het vluchtelingenbestaan. Familiebanden en hoe belangrijk deze zijn worden dan weer belicht via de personages Sophia en Fatima.
Door het verhaal vanuit verschillende perspectieven te vertellen wordt het extra krachtig. Noah brengt een bijzondere connectie tussen de verschillende personages, hij zorgt dat ze ondanks hun verschillende achtergrond toch tot elkaar komen.
Even snijdt de auteur ‘Maktub’ aan, een bijzonder woord dat lezers van Paulo Coelho misschien wel zullen kennen uit de De alchemist. Een tweetal jaar geleden heeft de auteur zelfs een boek uitgebracht met de titel Maktub. Ish raakt het maar kort aan, zonder er veel uitleg over te geven. Wat jammer is, gezien het een verwijzing is naar een van de onderwerpen van Wachten op Noah. Letterlijk betekent het ‘het staat geschreven in de handpalm van God’. Hier verwijst het eerder naar het ‘lot’ en als je het boek hebt gelezen is het duidelijk wat de auteur met deze verwijzing wil zeggen. Maar om spoilers te voorkomen zal ik er hier niet verder op ingaan.
Wachten op Noah is een fijn boekje, het omvat amper 200 pagina’s en is geschreven in een fijne schrijfstijl. De auteur is geen woordkunstenaar, maar brengt een boodschap van liefde en warmte. Het verhaal zelf omvat heel wat diepgaande boodschappen waar we allemaal best eventjes bij stilstaan. 4.5 sterren voor dit pareltje van een bijzondere auteur, waar we hopelijk nog veel meer van mogen verwachten.